Portal dla pacjentów z chorobami nowotworowymi
oraz osób zainteresowanych onkologią i opieką paliatywną.
banner

Warning: mysql_fetch_array(): supplied argument is not a valid MySQL result resource in /header_choroba.php on line 29
Biuletyn informacyjny
Wpisz swój e-mail:

 

Pytanie

Jak leczy się raka szyjki macicy ?



Forma leczenia zależy od stadium rozwoju zdiagnozowanego raka, czyli od jego rozmiarów, głębokości naciekania na sąsiadujące tkanki, przerzutów.
Po ustaleniu wszystkich tych parametrów lekarz zdecyduje o najlepszej dla pacjentki sposobie (lub sposobach) leczenia. Pacjentka powinna spokojnie rozważyć wszystkie opcje, wyjaśnić z lekarzem wszystkie nurtujące ją kwestię. Mimo, że na rodzaj leczenia główny wpływ ma stadium choroby, inne czynniki takie jak wiek, ogólny stan zdrowia, indywidualne uwarunkowania są bardzo istotne. Przed podjęciem decyzji pacjentka powinna być w pełni świadoma ryzyka i możliwych efektów ubocznych różnych form terapii.
Zawsze istnieje możliwość zasięgnięcia drugiej opinii, zwłaszcza wśród lekarzy specjalizujących się w leczeniu raka szyjki macicy. Druga opinia lekarska może dostarczyć więcej informacji i upewnić pacjentkę przed podjęciem decyzji o podjęciu leczenia.

Trzy główne metody leczenia raka to zabieg operacyjny, radioterapia i chemioterapia. Najczęściej dobre wyniki daje kombinacja przynajmniej dwóch z nich. Zadaniem lekarza jest powrót pacjentki do zdrowia, jeżeli nie jest to w pełni możliwe celem leczenia jest zniszczenie i usunięcie jak największej objętości guza, aby zapobiec jego rozrostowi, rozprzestrzenianiu się, i nawrotom przez jak najdłuższy czas. Czasem leczenie ma na celu łagodzenie samych objawów – takie leczeniem nazywamy paliatywnym.

Zabieg operacyjny :

Kriochirurgia: końcówka metalowa ochłodzona ciekłym azotem zamraża uszkodzone rakiem tkanki. Stosowana jest tylko w przypadku raka przed stadium inwazyjnym.
Chirurgia laserowa: Skupiona wiązka promienia, trafia w tkanki nowotworowe przez pochwe powodując ich wyparowanie. Ta metoda również odnosi się tylko do raka przedinwazyjnego.
Konizacja: jak wspomniano powyżej, polega na usunięciu fragmentu tkanki w kształcie stożka przy pomocy noża chirurgicznego lub laserowego (konizacja zimnym nożem) lub przy użyciu cienkiego drucika podgrzanego prądem elektrycznym (konizacja ciepłym nożem, metoda pętli elektrycznej LEEP). Biopsja konizacyjna rzadko bywa jedyną metodą leczniczą – jest tak tylko w przypadku kobiet, u których wykryto raka wczesnego i które chcą zachować możliwość prokreacji.

Histerektomia prosta – To chirurgiczne usunięcie macicy (trzonu I szyjki). Struktury zlokalizowane blisko macicy (np. więzadła) nie zostają usunięte, pochwa pozostaje nietknięta i nie są usuwane węzły chłonne miednicy. Jajniki i jajowody również pozostają na miejscu, chyba, że toczy się w nich jakiś proces chorobowy. Często wpływ na decyzje o usunięciu jajników i jajowodów ma wiek pacjentki (powyżej 45 r.ż.). Macica usuwana jest poprzez cięcie chirurgiczne na przedniej ścianie brzucha, lub przez pochwę. Stosowane jest znieczulenie ogólne, lub nadtwardówkowe (miejscowe). Pacjentka pozostaje w szpitalu 3 do 5 dni po zabiegu, następnie powraca do zdrowia przez 2-3 tygodnie w domu. Wynikiem tego zabiegu jest oczywiście niepłodność. Komplikacje po takim zabiegu nie są częste i objawiają się w postaci krwawień, infekcji w obrębie rany pooperacyjnej, możliwe też jest uszkodzenie sąsiadujących z macicą struktur przewodów moczowego i pokarmowego.
Zabieg histerektomii prostej stosowany jest w leczeniu raków nienaciekających, czasem w leczeniu raka miejscowego (tzw carcinoma In situ) to znaczy wtedy, gdy nowotworowo zmienione komórki położone są w obrębie marginesu chirurgicznego. Ta sama operacja stosowana jest podczas leczenia zmian nierasowych nierakowych np. mięśniaków macicy.

Histerektomia radykalna, wraz z usunięciem miednicznych węzłów chłonnych
W tym wypadku oprócz całej macicy zostają usunięte struktury z nią sąsiadujące (więzadła), górna część pochwy (ok. 1 cm od strony szyjki macicy) i węzły chłonne. Nie zostają usunięte jajniki i jajowody, chyba, że istnieje powód aby je usunąć.
Zabieg ten wykonywany jest poprzez cięcie od strony brzucha, możliwe jest również dojście od strony pochwy w kombinacji z technikami laparoskopowymi. (laparoskop – przyrząd o kształcie rury, zaopatrzony w kamerę i światłowód, umożliwia zobaczenie wnętrza jamy brzusznej i miednicy po wprowadzeniu go do jam ciała poprzez niewielkie cięcie. Umożliwia on również przeprowadzenie operacji dzięki drobnym narzędziom chirurgicznym, które przez laparoskop wprowadza się w pożądany obszar). Taki zabieg nazywany jest całkowitą histerektomią laparoskopwową.
Ponieważ w trakcie radykalnej histerektomii usunięciu ulega większa masa tkanek, hospitalizacja jest dłuższa i trwa do 7 dni. Wynikiem zabiegu jest bezpłodność, komplikacjami mogą być krwawienia, infekcje w obrębie rany pooperacyjnej, uszkodzenie układu moczowego i pokarmowego.

Wpływ histerektomii na czynności seksualne – zabieg ten nie wpływa zasadniczo na możliwość odczuwania satysfakcji seksualnej przez kobietę. Mimo tego, że pochwa ulega skróceniu, okolice łechtaczki i ścian pochwy pozostają tak samo wrażliwe na bodźce.
Ani macica, ani szyjka macicy nie mają wpływu na możliwość osiągnięcia orgazmu przez kobietę.
Niektóre pacjentki czują się po histerektomii mniej kobiece, oczywiście takie uczucie nie wpływa najlepiej na życie seksualne – jednak jeżeli wcześniej objawami raka były m.in. ból i krwawienie podczas stosunku histerektomia te problemy rozwiązuje co zdecydowanie poprawia jakość życia seksualnego.

Całkowite wytrzewienie miednicy :
Oprócz usunięcia wszystkich organów I tkanek jak w przypadku histerektomii radykalnej dodatkowo może być usunięty pęcherz moczowy, pochwa, odbytnica i część okrężnicy. Tą operacją leczy się nawracającego raka szyjki macicy. W przypadku usunięcia pęcherza konieczny jest nowy sposób przechowywania i wydalania moczu, na ogół funkcje te przejmuje krótki kawałek jelita, który z jednej strony przyszyty jest do moczowodów, natomiast mocz uchodzi najczęściej na zewnątrz przez tzw. Urostomię do plastykowego woreczka przyczepionego na przedniej stronie brzucha. W przypadli usunięcia odbytnicy wyprowadza się kikut jelita na zewnątrze tworząc tzw kolostomię, poprzez która stolec dostaje się również do plastykowego woreczka noszonego przez pacjentkę na przedniej stronie brzucha. Często udaje się uniknąć takie sytuacji, gdy możliwe jest usunięcie fragmentu jelita zajętego rakiem i zespolenie dwóch pozostałych kikutów.

Radioterapia
Radioterapia polega na stosowaniu promieni X o wysokiej energii w celu uśmiercenia komórek rakowych. Promienie te można stosować używając źródła zewnętrznego co nazywamy napromienianiem wiązką zewnętrzną. Cała kuracja trwa 6-7 tygodni. Inną formą radioterapii jest brachyterapia. Polegało ono jeszcze do niedawna na umieszczeniu kapsułki zawierającej radioaktywny materiał w okolicach guza nowotworowego (przez pochwę) lub bezpośrednio w samym guzie dzięki specjalnym igłom. Obecnie stosuje się znacznie bardziej nowoczesne metody brachyterapii oparte o technikę tzw. „żródła koczącego”, nie narażające na napromieniowanie personelu medycznego. Takie leczenie trwa tylko kilka dni. Skóra w pobliżu obszaru, który poddany jest leczeniu może nieco zmienić kolor, co przypomina z początku poparzenie słoneczne, następnie stopniowo blednie, aby powrócić do stanu wyjściowego po ok. 6-12 miesiącach. Wiele pacjentek skarży się też na uczucie zmęczenia, podrażnienia żołądka i luźne stolce w trakcie trwania radioterapii. Ponadto radioterapia w obszarze miednicy może powodować w późniejszym czasie zwężenie pochwy (przez tkankę bliznowatą), co objawia się bólami w trakcie stosunku. Tej sytuacji można zapobiec – ścianki pochwy muszą ulegać rozciągnięciu kilkukrotnie w ciągu tygodnia, zanim blizna się uformuje. (można to osiągnąć poprzez częste współżycie, lub specjalny dilatator pochwowy)
Oprócz tego efektami ubocznymi radioterapii mogą być problemy z oddawaniem moczu i przedwczesna menopauza.

Należy pamiętać, że palenie papierosów zwiększa ilość powikłań po radioterapii, kategorycznie należy skończyć z nałogiem !!!

Chemioterapia

W chemioterapii stosuj się leki przeciwnowotworowe podawane doustnie lub dożylnie. Leki dostają się do krwiobiegu i wraz z nim przedostają się do wszystkich narządów, co powoduję, że chemioterapia jest podstawową formą leczenia nowotworów, które dały już odległe przerzuty.
Najczęściej stosowane leki w przypadku leczenia raka szyjki macicy do cisplatyna, paklitaksel, topotekan, ifosfamid i fluorouracyl. Po dobraniu odpowiedniej kombinacji podaje się ją pacjentce. Chemioterapia uszkadza komórki raka, ale również nie jest obojętna dla zdrowych komórek organizmu, co objawia się skutkami ubocznymi.
Efekty uboczne chemioterapii zależą od typu podanego leku, jego dawki I czasu trwaina leczenia. Tymczasowymi efektami ubocznymi mogą być:
Nudności i wymioty, utrata apetytu, utrata włosów, zajady w kącikach ust. Ponieważ chemioterapia uszkadza komórki szpiku kostnego, w którym produkowane są poszczególne ciałka krwi może dojść do: zwiększenia szansy infekcji organizmu przez różne drobnoustroje (przez brak krwinek odpornościowych), krwawień i siniaków po słabych urazach (niska liczba płytek) i częstego uczucia zmęczenia, krótkiego oddechu (niska liczba czerwonych krwinek). Uczucie zmęczenia może być oczywiście związane również z innymi efektami chemioterapii i samą chorobą. Większość efektów ubocznych chemioterapii zanika po zakończeniu leczenia (oprócz przedwczesnej menopauzy i niepłodności). Włosy zaczynają odrastać już wkrótce po ostatniej dawce leków. Przedwczesną menopauzę można leczyć hormonalnie. Na wiele dolegliwości związanych ze skutkami ubocznymi chemioterapii stosuje się różne grupy leków ,np. leki przeciwwytmiotne, leki stymulujące produkcje krwinek itp.

Terapia komplementarna I alternatywna

Oznacza to odrębne formy leczenia nie stosowane standardowo w medycynie. Są związane z takimi środkami jak witaminy, zioła i suplementy dietetyczne, zabiegami akupunktury, masażami i wieloma innymi sposobami leczenia. Oferta dotycząca alternatywnego leczenia nowotworów jest bogata, najczęściej kosztowna, trwają badania aby określić, które z tych sposobów są rzeczywiście skuteczne.
Terapia komplementarna to taka, która pacjentka stosuje jednocześnie z leczeniem konwencjonalnym – odpowiednio dobrana i stosowana z umiarem dobrze wpływa na komfort i samopoczucie pacjentki.
Terapia alternatywna to taka, stosowana zamiast normalnego leczenia. Udowodniono, że wiele z jej elementów nie jest zupełnie skuteczne w leczeniu chorób, a niektóre są wręcz szkodliwe. Pacjentka powinna być uświadomiona, że wybierając leczenie alternatywne prawdopodobnie zmniejsza swoje szanse wygrania walki z nowotworem.

Choroba    |    Leczenie    |    Diagnostyka    |   Profilaktyka    |    Forum    |    Kontakt    |   Linki   |   Nota prawna


© ProSalute, Polski Komitet Zwalczania Raka, 2006

Katalog stron